και των καλλυβιστών εξέχεεν το κέρμα και τας τραπέζας ανέτρεψε

«…Καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ πάσχα τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς.

καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς πωλοῦντας βόας καὶ πρόβατα καὶ περιστερὰς καὶ τοὺς κερματιστὰς καθημένους,

καὶ ποιήσας φραγέλλιον ἐκ σχοινίων πάντας ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, τά τε πρόβατα καὶ τοὺς βόας, καὶ τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεεν τὸ κέρμα καὶ τὰς τραπέζας ἀνέτρεψε,

καὶ τοῖς τὰς περιστερὰς πωλοῦσιν εἶπεν·

Ἄρατε ταῦτα ἐντεῦθεν· μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου…», (Κατά Ιωάννην ευαγγέλιο)…

Ηγέρθη, ουκ έστιν ώδε!

Διαγενομένου του Σαββάτου Μαρία η Μαγδαληνή και Μαρία η του Ιακώβου και Σαλώμη ηγόρασαν αρώματα ίνα, ελθούσαι, αλείψωσι τον Ιησούν.
Και λίαν πρωί της μια σαββάτων έρχονται επί το μνημείον, ανατείλαντος του ηλίου.
Και έλεγον προς εαυτάς Τις αποκυλίσει ημίν τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου;
Και αναβλέψασαι, θεωρούσιν ότι αποκεκύλισαι ο λίθος Ην γαρ μέγας σφόδρα Και εισελθούσαι εις το μνημείον, είδον νεανίσκον καθήμενον εν τοις δεξιοίς, περιβεβλημένον στολήν λευκήν, και εξαθαμβήθησαν.
Ο δε λέγει αυταίς Μη εκθαμβείσθε Ηγέρθη, ουκ έστιν ώδε Ίδε ο τόπος όπου έθηκαν αυτόν Αλλ’ υπάγετε είπατε τοις μαθηταίς αυτού και τω Πέτρω ότι προάγει υμάς εις την Γαλιλαίαν Εκεί αυτόν όψεσθε, καθώς είπεν υμίν.
Και εξελθούσαι ταχύ, έφυγον από του μνημείου Είχε δε αυτάς τρόμος και έκστασις, και ουδενί ουδέν είπον Εφοβούντο γαρ.

Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήαμσι ζωήν χαρισάμενος.
Αναστήτω ο θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου οι μισούντες αυτόν.
Ως εκλείπει καπνός εκλιπέτωσαν, ως τήκεται κηρός από προσώπου πυρός.
Ούτως απολούνται οι αμαρτωλοί από προσώπου του θεού και οι δίκαιοι ευφρανθήτωσαν.
Αύτη η ημέρα, ην εποίησεν ο Κύριος, αγαλλιασώμεθα και ευφρανθώμεν εν αυτή.
Αναστάσεως ημέρα! Λαμπρυνθώμεν λαοί Πάσχα κυρίου πάσχα.
Εκ γαρ θανάτου προς ζωήν και εκ γης προς ουρανόν Χριστός ο Θεός ημάς διεβίβασεν επινίκιον άδοντας.

Άξιον εστί μεγαλύνεις σε τον ζωοδότη.

Μεγάλη Παρασκευή Πρωϊ

Και ιδού το καταπέτασμα του ναού εσχίσθη εις δυο από άνωθεν έως κάτω Και η γη εσείσθη και αι πέτραι εσχίσθησαν και τα μνημεία ανεώχθησαν και πολλά σώματα των κεκοιμημένων αγίων ηγέρθη, και εξελθόντες εκ των μνημείων μετά την έγερσιν αυτού, εισήλθον εις την αγίαν πόλιν και ενεφανίσθησαν πολλοίς.
Ο δε εκατόνταρχος και οι μετ’ αυτού τηρούντες τον Ιησούν, ιδόντες τον σεισμόν και τα γενόμενα, εφοβήθησαν σφόδρα, λέγοντες αληθώς Θεού Υιός ην ούτος.
Ήσαν δε εκεί και γυναίκες πολλαί από μακρόθεν θεωρούσαι, αίτινες ηκολούθησαν τω Ιησού από της Γαλιλαίας, διακονούσαι αυτώ Εν αις ην Μαρία η Μαγδαληνή και Μαρία η του Ιακώβου και Ιωσή Μήτηρ, και η μήτηρ των υιών Ζεβεδαίου.

Οι νομοθέται του Ισραήλ, Ιουδαίοι και Φαρισαίοι, ο χορός των αποστόλων βοά προς υμάς Ιδε Ναός, ον υμείς ελύσατε Ιδε Αμνός, ον υμείς εσταυρώσατε, τάφω παρεδώκατε αλλ’ εξουσία εαυτού ανέστη.
Μη πλανάσθε, Ιουδαίοι Αυτός γαρ εστιν ο εν θαλάσση σώσας και εν ερήμω θρέψας Ούτος εστιν η ζωή και το φως και η ειρήνη του κόσμου.

Οψίας δε γενομένης ήλθεν άνθρωπος πλούσιος από Αριμαθαίας, τούνομα Ιωσήφ, ος και αυτός εμαθήτευσε τω Ιησού. Ούτος προσελθών τω Πιλάτω ητήσατο το σώμα του Ιησού.
Τότε ο Πιλάτος εκέλευσεν αποδοθήναι το σώμα.
Και λαβών το σώμα ο Ιωσήφ, ενετύλιξεν αυτό σινδόνι καθαρά και έθηκεν αυτό εν τω καινώ αυτού μνημείω, ο ελατόμησεν εν τη πέτρα και προσκυλίσας λίθον μέγαν τη θύρα του μνημείου, απήλθεν.

Μεγάλη Παρασκευή εσπέρας Τα Εγκώμια



Η ζωή εν τάφω, κατετέθης Χριστέ, και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο συγκατάβασι δοξάζουσι την σην.
Η ζωή, πως θνήσκεις; Πως και τάφω οικείς; Του θανάτου το βασίλειον λύεις δε και του άδου τους νεκρούς εξανιστάς.
Μεγαλύνομέν σε, Ιησού Βασιλεύ, και τιμώμεν την ταφήν και τα πάθη σου, δι ων έσωσας ημάς εκ της φθοράς.
Μέτρα γης ο στήσας εν σμικρώ κατοικείς, Ιησού Παμβασιλεύ, τάφω σήμερον, εκ μνημάτων τους θανόντας ανιστών.
Ιησού Χριστέ μου, Βασιλεύ του παντός, τι ζητών τοις εν τω άδη ελήλυθας; Η το γένος απολύσαι των βροτών;
Ο Δεσπότης όλων καθοράται νεκρός, και εν μνήματι καινώ κατατίθεται ο κενώσας τα μνημεία των νεκρών.
Η ζωή εν τάφω κατετέθης, Χριστέ, και θανάτω σου τον θάνατον ώλεσας και επήγασας τω κόσμω την ζωήν.
Μετά των κακούργων ως κακούργος, Χριστέ, ελογίσθης, δικαιών ημάς άπαντας κακουργίας του αρχαίου πτερνιστού.
Ο ωραίος κάλλει παρά πάντας βροτούς ως ανείδεος νεκρός καταφαίνεται, ο την φύσιν ωραϊσας του παντός.

Άξιον εστι μεγαλύνειν σε τον ζωοδότην, τον εν τω σταυρώ τας χείρας εκτείναντα και συντρίψαντα το κράτος του εχθρού.
Άξιον εστι μεαλύνειν σε τον πάντων Κτίστην Τοις σοις γαρ παθήμασιν έχομεν την απάθειαν, ρυσθέντες της φθοράς

Δήσαντες αυτόν απήγαγον και παρέδωκαν αυτόν Ποντίω Πιλάτω τω ηγεμόνι.

Μεγάλη Πέμπτη Πρωϊ
(εκ του κατά Ματθαίον)
Τότε έρχεται μετ΄ αυτών ο Ιησούς εις χωρίον λεγόμενον Γεσθημανή, και λέγει τοις μαθηταίς καθήσατε αυτού, έως ου απελθών προσεύξωμαι εκεί.
Και παραλαβών τον Πέτρον και τους δυο υιούς Ζεβεδαίου, ήρξατο λυπείσθαι και αδημονείν.
Τότε λέγει αυτοίς ο Ιησούς περίλυπος εστίν η ψυχή μου έως θανάτου μείνατε ώδε και γρηγορείτε μετ’ εμού.
Και προελθών μικρόν έπεσεν επί πρόσωπον αυτού, προσευχόμενος και λέγων Πάτερ μου, ει δυνατόν εστί, παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο, πλην ουχ ως εγώ θέλω, αλλ’ ως συ.
Ώφθη δε αυτώ άγγελος απ’ ουρανού ενισχύων αυτόν. Και γενόμενος εν αγωνία εκτενέστερον προσήχευτο εγένετο δε ο ιδρώς αυτού ωσεί θρόμβοι αίματος καταβαίνοντες επί την γήν.
Και αναστάς από της προσευχής, έρχεται προς τους μαθητάς και ευρίσκει αυτούς καθεύδοντας, και λέγει τω Πέτρω ούτως ουκ ισχύσατε μίαν ώραν γρηγορήσαι μετ’ εμού!
Γρηγορείτε και προσεύχεσθε, ίνα μη εισέλθετε εις πειρασμόν το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σάρξ ασθενής.
Πάλιν εκ δευτέρου απελθών προσηύξατο λέγων Πάτερ μου, ει ου δύναται τούτο το ποτήριον παρελθείν απ’ εμού εάν μη αυτό πίω, γεννηθήτω το θέλημά σου.
……………………….
Εγείρεσθε, άγωμεν, Ιδού ήγγικεν ο παραδιδούς με. Και έτι αυτού λαλούντος ιδού Ιούδας εις εκ των δώδεκα ήλθε και μετ’ αυτού όχλος πολύς μετά μαχαιρών και ξύλων από των αρχιερέων και πρεσβυτέρων του λαού.
Ο δε παραδιδούς αυτόν έδωκεν αυτοίς σημείον λέγων ον αν φιλήσω, αυτός εστί κρατήσατε αυτόν.
Και ευθέως προσελθών τω Ιησού είπε Χαίρε ραββί, και κατεφίλησεν αυτόν ο δε Ιησούς είπεν αυτώ Εταίρε εφ ω πάρει. (Φίλε προχώρει εις εκείνο δια το οποίο είσαι εδώ)
Τότε προσελθόντες επέβαλον τας χείρας επί τον ιησούν και εκράτησαν αυτόν.
Και ιδού, εις των μετά Ιησού εκτείνας την χείρα απέσπασε την μάχαιραν αυτού και πατάξας τον δούλον του αρχιερέως αφείλεν αυτού το ωτίον.
Τότε λέγει αυτώ ο Ιησούς Απόστρεψόν σου την μάχαιραν εις τον τόπον αυτής Πάντες γαρ οι λαβόντες μάχαιραν εν μαχαίρα αποθανούνται.
……………….
Εν εκείνη τη ώρα είπεν ο Ιησούς τοις όχλοις Ως επί ληστήν εξήλθετε μετά μαχαιρών και ξύλων συλλαβείν με; Καθ’ ημέραν προς υμάς εκαθεζόμην διδάσκων εν τω ιερώ, και ουκ εκρατήσατέ με. Τούτο δε γέγονεν, ίνα πληρωθώσιν αι γραφαί των προφητών.
………………
Οι δε αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι και το συνέδριον όλον εζήτουν ψευδομαρτυρίαν κατά Ιησού όπως θανατώσωσιν αυτόν και ουχ εύρον. Και πολλών ψευδομαρτύρων προσελθόντων ουχ εύρον. Ύστερον δε προσελθόντες δυο ψευδομάρτυρες είπον Ούτος έφη Δύναμαι καταλύσαι τον ναόν του Θεού και δια τριών ημερών οικοδομήσαι αυτόν. Και αναστάς ο αρχιερεύς είπεν αυτώ Ουδέν αποκρίνη; Τι ούτοι σου καταμαρτηρούσιν;
Ο δε Ιησούς εσιώπα. Και αποκριθείς ο αρχιερεύς είπεν αυτώ Εξορκίζω σε κατά του Θεού του ζώντος, ίνα ημίν είπης Ει συ ει ο Χριστός ο Υιός του Θεού.
Λέγει αυτώ ο Ιησούς Συ είπας Πλην λέγω υμίν, απ’ άρτι όψεσθε τον Υιόν του ανθρώπου καθήμενον εκ δεξιών της δυνάμεως και ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού.
Τότε ο αρχιερεύς διέρρηξε τα ιμάτια αυτού λέγων ότι εβλασφήμησε Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων;
………………
Και δήσαντες αυτόν απήγαγον και παρέδωκαν αυτόν Ποντίω Πιλάτω τω ηγεμόνι.

Εζήτουν οι αρχιερείς και οι γραμματείς το πως ανέλωσι τον Ιησούν, εφοβούντο γαρ τον λαόν.

Μεγάλη Τετάρτη Εσπέρας

Τροπάριο
Ότε οι ένδοξοι μαθηταί, εν τω νηπτήρι του δείπνου εφωτίζοντο, τότε Ιούδας ο δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας, εσκοτίζετο και ανόμοις λριταίς σε τον δίκαιον Κριτήν παραδίδωσι.

Βλέπε, χρημάτων εραστά, τον δια ταύτα αγχόνη χρησάμενον, φεύγε ακόρεστον ψυχήν, την Διδασκάλω τοιαύτα τολμήσασαν.

Ο περί πάντας αγαθός, Κύριε δόξα σοι.




Ευαγγέλιον (εκ του κατά Λουκάν)
Τω καιρώ εκείνω ήγγιζεν η εορτή των αζύμων, η λεγομένη πάσχα. Και εζήτουν οι αρχιερείς και οι γραμματείς το πώς ανέλωσι τον Ιησούν, εφοβούντο γαρ τον λαόν.
Εισήλθεν δε ο Σατανάς εις Ιούδαν τον επικαλούμενον Ισκαριώτην, όντα εκ του αριθμού των δώδεκα και απελθών συνελάλησε τοις αρχιερεύσι και γραμματεύσι και στρατηγοίς το πώς παραδώ αυτοίς.
Και εχάρησαν και συνέθεντο αυτώ αργύρια δούναι. Και εξωμολόγησε, και εζήτει ευκαιρίαν του παραδούναι αυτόν αυτοίς άτερ όχλου.
Ήλθε δε η ημέρα των αζύμων, εν η έδει θύεσθαι το πάσχα και απέστειλε Πέτρον και Ιωάννην, ειπών Πορευθέντες, ετοιμάσατε ημίν το πάσχα, ίνα φάγωμεν. Οι δε είπον αυτώ, που θέλεις ετοιμάσωμεν;
Ο δε είπεν αυτοίς, Ιδού εισελθόντων υμών εις την πόλιν, συναντήσει υμίν άνθρωπος, κεράμιον ύδατος βαστάζων, Ακολουθήσατε αυτώ εις την οικίαν ου εισπορεύεται, και ερείτε τω οικοδεσπότη της οικίας, Λέγει σοι ο Διδάσκαλος που έστι το κατάλυμα όπου το πάσχα μετά των μαθητών μου φάγω;
Κακείνος υμίν δείξει ανώγαιον μέγα εστρωμένον, εκεί ετοιμάσατε.
Απελθόντες δε εύρον καθώς είρηκεν αυτοίς και ητοίμασαν το Πάσχα.
….τούτο το ποτήριον, η καινή διαθήκη εν τω αίματί μου, το υπέρ υμών εκχυνόμενον.Πλην ιδού η χειρ του παραδιδόντος με μετ’ εμού επί της τραπέζης