Σάββατο, 06 Φεβρουαρίου 2010

Κορόϊδα στην υγειά σας!

Στην ίδια εκπομπή είδαμε το τραγούδι του Φακίνου - Γιάννη Μαρκόπουλου "Η Ρόζα η ναζιάρα" να χορεύεται επιδεικτικά σε στυλ χορού της κοιλιάς

Η Ρόζα η ναζιάρα με τα σγουρά μαλλιά
στα θέατρα γυρίζει και ψάχνει για δουλειά
φωτογραφίες δείχνει σαν σταρ του σινεμά
να παίζει Γενοβέφα ντυμένη στα λευκά
Της πρότειναν να γίνει του τσάκαλου καρφί
μα κείνη λέει όχι με βροντερή φωνή!
Ντυμένη Γενοφέβα την βρήκαν το πρωϊ
με ρουζ μπογιατισμένη σαν νάταν στη σκηνή

....ΜΑ ΚΕΙΝΗ ΛΕΕΙ ΟΧΙ ΜΕ ΒΡΟΝΤΕΡΗ ΦΩΝΗ
...............ντυμένη Γενοφέβα την βρήκαν το πρωϊ .............

ΑΙΣΧΟΣ κυρ Σπύρο μας και Κρατική Τηλεόραση
Λίγη τσίπα ρε! Υπάρχουν και ΟΡΙΑ!

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2010

Ολαρία Ολαρά, χιόνι πέφτει από ψηλά

Τα πράσινα τέλη κυκλοφορίας του 2010 τη χρονιά.


Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

ΠΑΜΕ για ΟΡΘΟΠΕΤΑΛΙΕΣ πολλές!



Παρασκευή, 08 Ιανουαρίου 2010

Ό,τι σεβάστηκαν ξένοι αλλόθρησκοι κατακτητές...


Όπως αποκαλύπτεται σε ψήφισμα των κατοίκων του.

Στο Κουκούλι έχουν στοιχεία που οδηγούν στους ιερόσυλους!

«Μητρόπολη και ιερέας έδειξαν πλήρη αδιαφορία»

Στοιχεία που αν αξιοποιηθούν μπορούν να οδηγήσουν στην ανακάλυψη των ιερών κειμηλίων τα οποία κλάπηκαν από το Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κουκούλι Ζαγορίου, αλλά και στο ξεσκέπασμα εκείνων οι οποίοι παρέλαβαν το εμπόριο της αρχαιοκαπηλίας, θέτουν στη διάθεση των αρχών που διερευνούν την υπόθεση οι κάτοικοι και οι φορείς του χωριού.

Οι τελευταίοι πραγματοποίησαν πρόσφατα συγκέντρωση στο Κουκούλι όπου και συζήτησαν για την λεηλασία της εκκλησία τους.

Στο ψήφισμα που εξέδωσαν αφήνουν επίσης σοβαρές αιχμές και εναντίον της Μητρόπολης Ιωαννίνων, αλλά και του εφημέριου του χωριού, τους οποίους κατηγορούν για πλήρη αδιαφορία απέναντι στο πρόβλημα.

Στην πρόσφατη σύσκεψη, στην οποία συζητήθηκε από τους κατοίκους του χωριού -παρουσία του νομάρχη Αλέκου Καχριμάνη και του δημάρχου Τύμφης Γιώργου Σουκοβέλου- η βεβήλωση και λεηλασία της φημισμένης για τις αγιογραφίες και την αρχιτεκτονική της κεντρικής εκκλησίας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αναλύθηκαν τα αίτια που οδήγησαν σʼ αυτό το γεγονός και επιμερίστηκαν ευθύνες για τα ελλιπή μέτρα προστασίας του Ναού.

Συγκεκριμένα, στο ψήφισμα που καταρτίστηκε στην συνέλευση, το οποίοι υπογράφουν ο πρόεδρος της Αδελφότητας Κουκουλιωτών Σπύρος Τσουμάνης και η πρόεδρος του Τ.Σ. Διονυσία Τσουμάνη, αναφέρεται ότι ελήφθησαν από τους κατοίκους του χωριού και τους φορείς του οι εξής αποφάσεις:

• Να προστατεύσουν την εκκλησία τους με ενισχυμένα τεχνικά μέσα, ώστε να καταστεί αδύνατη η παραβίαση θυρών και παραθύρων

• Να αποκαταστήσουν την ζημιά που έγινε και να κατασκευάσουν πάλι τις εικόνες τους, όπως ήταν από άποψη αγιογραφίας, καθώς πριν κλαπούν, τις είχαν φωτογραφήσει.

Για το σκοπό αυτό τόσο ο Δήμαρχος Τύμφης όσο και ο Νομάρχης Ιωαννίνων που παρέστη στην συγκέντρωση, υποσχέθηκαν, όπως αναφέρεται, ότι θα συνδράμουν οικονομικά στο κόστος των εικόνων που θα κατασκευαστούν.

• Οι κάτοικοι Κουκουλίου στο ψήφισμά τους καταδικάζουν την απουσία από την συγκέντρωσή τους τόσο του Μητροπολίτη Ιωαννίνων κ. Θεόκλητου ή αντιπροσώπου του, όσο και του Ιερέα του χωριού, οι οποίοι, όπως τονίζουν, «ενώ όφειλαν να πρωτοστατήσουν, έδειξαν πλήρη αδιαφορία».

• Παράλληλα, εξουσιοδοτούν την Αδελφότητα και το Τοπικό Συμβούλιο «να στείλει τις αποφάσεις τους στις ηγεσίες των αρμόδιων υπουργείων, στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και στους βουλευτές του Νομού μας,

με την παράκληση να συζητηθεί στη Βουλή το θέμα της προστασίας των μνημείων της πατρίδας μας και ειδικότερα της Ηπείρου, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν «κατακρεουργηθεί» από τις «συμμορίες» των αρχαιοκάπηλων – ιερόσυλων και να διαβαστεί στη Βουλή ενώπιον της εθνικής αντιπροσωπείας το ψήφισμά τους».

Στο ίδιο ψήφισμα επισημαίνεται ακόμη ότι το οργανωμένο σχέδιο των ιερόσυλων, που «χτυπούν» νύχτα τις εκκλησίες στα ορεινά χωριά των λιγοστών ηλικιωμένων κατοίκων, πρέπει να απασχολήσει σοβαρά τους αρμόδιους, ώστε με συντονισμένες ενέργειες να συλληφθούν οι «συμμορίες» των αρχαιοκάπηλων.

Στο συγκεκριμένο δε περιστατικό της λεηλασίας της εκκλησίας στο Κουκούλι, οι κάτοικοί του τονίζουν ότι μπορούν να δώσουν όλα τα στοιχεία που θα χρειαστούν οι Αρχές, ώστε να ανακαλυφθούν οι παραλήπτες του εμπορίου της αρχαιοκαπηλίας και να βρεθεί ο κλεμμένος θησαυρός τους.

Και κλείνουν σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Εμείς, οι κάτοικοι Κουκουλίου, πιστεύουμε στο «δαιμόνιο» των διωκτικών αρχών της πατρίδας μας, που με τη βοήθεια του Θεού, θα οδηγηθούν στη σύλληψη των εγκληματιών, που «μαγάρισαν» και βεβήλωσαν την εκκλησιά μας, την παραμονή της Γέννησης του Θεανθρώπου».

Πέμπτη, 07 Ιανουαρίου 2010

Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα όπου μας έβρει μας πατεί.


Mες την υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισές
(απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα)
όλ' η παρέα πίναμ' εψές•
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής.
Ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους να τυραννιέται,
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.

Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος τ' άσωτ' ουρανού!
Ω! της αβγής κροκάτη γάζα,
γαρούφαλα του δειλινού,
λάμπετε, σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!

Tου ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος, ίδιο στοιχειό•
τ' άλλου κοντόημερ' η γυναίκα
στο σπίτι λυώνει από χτικιό•
στο Παλαμήδι ο γιος του Mάζη
κ' η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι.

― Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
― Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
― Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
― Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Kανένα στόμα
δεν τό βρε και δεν τό πε ακόμα.

Έτσι στη σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί.
Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα
όπου μας έβρει μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!


Τρίτη, 05 Ιανουαρίου 2010

Η κορυφαία στιγμή στη Βουλή: ...Προτιμούμε να ανήκουμε στους Έλληνες...




Δευτέρα, 04 Ιανουαρίου 2010

Και όταν είδαμε ότι όλοι αποσύρουν τις πινακίδες των αυτοκινήτων τους ...

...βάλαμε τέλη κυκλοφορίας στους ίδιους...

Κυριακή, 03 Ιανουαρίου 2010

TO KYRIO MITSO DEN EINAI EDΩ


Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009

Κάλαντα Χριστουγέννων απ το Λασήθι.

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Οι διαθήκες τριών Μητροπολιτών.

Οι διαθήκες τριών Μητροπολιτών και τα ηπειρωτικά κληροδοτήματα...

Πώς συνδέονται οι διαθήκες τριών Γιαννιωτών αρχιερέων με την υπόθεση των Ηπειρωτικών κληροδοτημάτων και την ισχύ του περίφημου «πλην Ιωαννίνων» στο κομμάτι της διαχείρισής τους;

Στο ερώτημα αυτό προσπάθησαν να απαντήσουν τα μέλη της Επιτροπής Αγώνα για τα Ηπειρωτικά Κληροδοτήματα Σπύρος Εργολάβος και Κωνσταντίνος Καραγιαννίδης, στη διάρκεια συνέντευξης τύπου, δίνοντας συνέχεια στις αποκαλύψεις τους που έχουν ως στόχο την ενεργοποίηση της πολιτείας για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης και την εφαρμογή της βούλησης των διαθετών Σταύρου, Ζωσιμά και Τούλη.

Ο Σπύρος Εργολάβος παρουσίασε τις διαθήκες του Μητροπολίτη Ιωαννίνων και μετέπειτα αρχιεπισκόπου Αθηνών Σπυρίδωνα Βλάχου, του Μητροπολίτη Ιωαννίνων και μετέπειτα αρχιεπισκόπου Αθηνών Σεραφείμ Τίκα και του Μητροπολίτη Κονίτσης Σεβαστιανού Οικονομίδη. Οι δύο πρώτοι με τις διαθήκες τους «εγκαθιστούν γενικούς κληρονόμους εις τυχόν μετά θάνατον ευρεθησομένη περιουσία τους...» τους ανιψιούς τους. Αντίθετα, ο μακαριστός Μητροπολίτης Κονίτσης σημειώνει στη διαθήκη του πως «περιουσιακά στοιχεία, περιουσία ατομική, κινητή ή ακίνητη δεν έχω να αφήσω. Ούτε εκληρονόμησα ούτε απέκτησα με την ιεροσύνη μου. Ό,τι χρήματα ανευρεθούν εις το γραφείο μου, γνωρίζουν οι στενοί συνεργάτες μου ότι ανήκουν εις φιλανθρωπικούς σκοπούς».

Οι πέτρες του σκανδάλου...

Σύμφωνα με τον κ. Εργολάβο, «οι Σπυρίδων Βλάχος και Σεραφείμ Τίκας κατά παράβαση των Ιερών κανόνων της Εκκλησίας απέκτησαν περιουσιακά στοιχεία, απόλαυσαν και οι δύο όσο ζούσαν, άφθονα τα υλικά αγαθά, τα οποία μάλιστα περίσσεψαν ώστε μετά το θάνατό τους να τα αφήσουν στους ανιψιούς τους». Υπόψιν πάντως, δε διευκρινίζουν πόσα ακριβώς είναι τα περιουσιακά τους στοιχεία...

Όταν το 1956 έγινε γνωστή η διαθήκη του Σπυρίδωνα Βλάχου, ξεσηκώθηκαν απλοί πολίτες και δημοσιεύματα του αθηναϊκού τύπου άσκησαν δριμύτατη κριτική σε βάρος του εκλιπόντος ιεράρχη και ηγέτη της Εκκλησίας. Αντίθετα, ο Σεβαστιανός είδε την ιεροσύνη όχι ως επάγγελμα αλλά ως λειτούργημα, σχολίασε ο κ. Εργολάβος. Κατ' αναντιστοιχία, ο κ. Εργολάβος χαρακτήρισε «οίκο εμπορίου» αντί οίκο του Θεού τη Μητρόπολη Ιωαννίνων, επειδή με χρήματα των ευεργετών οι εκάστοτε Μητροπολίτες εκπροσωπούν την πόλη στο Δ.Σ. της Εθνικής Τράπεζας, ασχολούνται με τη διακίνηση μετοχών στο Χρηματιστήριο κτλ.

Οι δύο επικρινόμενοι ιεράρχες συνδέθηκαν με τις αποφάσεις τους για την εξαίρεση των Ηπειρωτικών Κληροδοτημάτων από τη διαχείριση με τους κείμενους σήμερα νόμους και με την προκλητική άγνοια που επέδειξαν στη βούληση των διαθετών.

Στο δια ταύτα, ο κ. Εργολάβος και ο Κώστας Καραγιαννίδης κάλεσαν τους πολιτικούς ταγούς του τόπου να αναλάβουν την ευθύνη για να ισχύσει και στα Γιάννενα ο νόμος, στη διαχείριση των Ηπειρωτικών κληροδοτημάτων. Το «πρώτα ο πολίτης» που διακήρυξε προεκλογικά ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου μπορεί να γίνει πράξη στην περιοχή μας για το συγκεκριμένο θέμα, σύμφωνα με τα δύο μέλη της Επιτροπής Αγώνα για τα Κληροδοτήματα.

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

Ο Μητσοτάκης, όπως τον είδαν οι σκιτσογράφοι.



Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Ψάξαμε για το αρνί, στο λιβάδι στη σφαγή


Ο άνθρωπος και το σκυλί
το βόδι τ' άλογο και συ

περπατάνε περπατάνε
και ρωτάνε και ρωτάνε
μες στη γη μας
πού 'ναι τ' αρνί.

Το χαμένο το αρνί
πάλι πάλι θα φανεί
το χαμένο το αρνί
ξανακάλεστο να 'ρθει.

Ο άνθρωπος και το σκυλί
το βόδι τ' άλογο και συ.

Σταματάνε σταματάνε
και ζητάνε και ζητάνε
το χαμένο σου παιδί.

Τον χειμώνα στη σκεπή
στο λιβάδι στη σφαγή
ψάξαμε για το αρνί
που το έχασες εσύ.

Ο άνθρωπος το χμ!
και το σκυλί
το βόδι τ' άλογο
και συ.
Στίχοι: Μιχάλης Κατσαρός

Μουσική, Τραγούδι: Γιάννης Μαρκόπουλος

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Μιά κραυγή που θα μου λέει: ΜΙΛΑ



Σώπα μη μιλάς (Αζίζ Νεσίν)

Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
"σώπα".

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,
"θα βρείς το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα"

Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά ,
η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"
Μπορεί να μην είχαμε με δ'αύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γειτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ενας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
και μαζευτηκαμε πολλοι
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Ευκολα , μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου,στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου
και κάν'την να σωπάσει.
Κόψ'την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς ,
χωρίς να μιλάς να λές "έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς"
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

και δεν θα μιλάς ,
θα γίνεις φαφλατάς ,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ'την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμησεις Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,
με έναν ψιθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λεει:
ΜΙΛΑ!....